<p><span>"Штось няўлоўнае коціцца з гарадоў у вёскі… не дым, не гул, а нібы ціхі розум, што без вачэй глядзіць, без языка гаворыць, ды ўсё пра нас ведае. Людзі кажуць — інтэлект штучны. А можа ж, і праўда: самі яго зрабілі, ды ўжо не самі і правім. Во яно як павялося — усё разумнейшае, ды ці найлепшае?.. Вось і гаворым цяпер, як у былыя часы пра дождж ці вайну: пра тое, што далёка, а сэрца ўжо адчувае — блізка." <br />Раз на два тыдні распавядаем пра Штучны Інтэлект. </span></p>
